Natura islamu: Islam polityczny

Teoretycznie islam religijny jest doktryną mającą na celu dostanie się do Raju i uniknięcie piekła. Ma być to możliwe jeżeli muzułmanie będą postępować zgodnie ze wskazówkami Koranu i Sunny. Spora część Koranu i Sunny poświęcona jest kafirom (niewiernym) oraz postępowaniu z nimi. Są to wskazania nie tylko religijne ale także polityczne dlatego też można założyć, że islam jest ideologią właśnie polityczną.

Sukces jaki odniósł Mahomet uzależniony był przede wszystkim od polityki, a nie religii. Sira, czyli biografia Mahometa podaje w dość szczegółowy sposób jego drogę dojścia do władzy. Religia islamu była głoszona przez 13 lat w Mekce i udało się zdobyć jedynie 150 zwolenników. Po tym okresie Mahomet zmuszony był do przeniesienia się do Medyny i to tam właśnie zmienił swoje podejście zostając politykiem, wojownikiem i mordercą. Przez kolejnych 9 lat swojego życia brał udział w ciągłych aktach przemocy. Gdy już umierał wszyscy Arabowie byli muzułmanami – a było to możliwe jedynie dzięki polityce i podbojom, a nie religii.

Zobacz także: Natura islamu: Kafir czyli niewierny

W momencie śmierci Mahometa było około stu tysięcy muzułmanów. Znając te dane możemy obliczyć religijny i polityczny proces wzrostu. Nauka i religia rosła w tempie 12 nowych muzułmanów na rok. Polityka i dżihad gwarantowały z kolei 10 000 nowych muzułmanów każdego roku. Efektywność poprawiona o kilkaset procent! Polityka i mordowanie niewiernych były niemal tysiąc razy bardziej skuteczne niż łagodne nawracanie.

Kalkulacja w tym momencie jest więc prosta. Gdyby Mahomet kontynuował swoje nauczanie religijne to w momencie jego śmierci byłoby zaledwie 265 muzułmanów, a nie 100 tysięcy. Taki wynik był możliwy tylko dzięki działalności politycznej i militarnej (dżihad). Jak to wygląda procentowo? W momencie śmierci Mahometa w 632 roku jedynie 0,3% składało się na sukces islamu z działalności religijnej. Polityka i wojna stanowiły 99,7%.

Zobacz także: Natura islamu: Koran i Sunny

Okres ten dokładnie ujęty został w tekście Sira, gdzie znaczna jego część poświęcona została okresowi dżihadu niż głoszeniu islamu w sposób religijny i pokojowy. Polityczny charakter islamu występuje również w Hadis, który poświęca 37% swojego tekstu kafirom.

Wniosek jest z tego prosty: Islam jest przede wszystkim ideologią lub też doktryną polityczną. Dlatego też stawianie go na równi z takimi ideologiami jak faszyzm, nazizm czy komunizm ma swoje mocne podwaliny w historii. Powyższe statystyki pokazują wyraźnie, że to polityka, a nie religia przyniosła sukces islamowi. Mówienie, że islam jest religią pokoju stanowi zakłamanie, ponieważ religia nie jest podstawą siły islamu. Największe znaczenie ma wymiar polityczny i militarny – co zresztą widać w krajach Europy Zachodniej.

Źródło: Bill Warner, Szariat dla niemuzułmanów

Summary
Natura islamu: Islam polityczny
Article Name
Natura islamu: Islam polityczny
Description
Teoretycznie islam religijny jest doktryną mającą na celu dostanie się do Raju i uniknięcie piekła. Ma być to możliwe jeżeli muzułmanie będą postępować zgodnie ze wskazówkami Koranu i Sunny.
Author
Publisher Name
Portal Narodowy24.pl
Publisher Logo

Be the first to comment on "Natura islamu: Islam polityczny"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*