Dhimmi, czyli na jakich zasadach niewierni żyją w kraju muzułmańskim

Według muzułmańskich uczonych islam jest względem chrześcijaństwa i judaizmu braterską religią (jeśli przyjmiemy założenie, że jest to faktycznie religia). Chrześcijanie oraz Żydzi będący pod islamskimi rządami stali się dhimmi (czyt. dimmi) i są otoczeni „opieką i ochroną”. Tak jest oczywiście tylko w teorii – jaka jest prawda?

Mahomet po przeniesieniu się do Medyny zgładził wszystkich Żydów, którzy stanowili niemal połowę mieszkańców tego miasta. Następnie swoją uwagę skierował na bogatych Żydów z Hajbaru, na których przypuścił niespodziewany atak i wymordował. Ci którzy przeżyli utracili swoje bogactwa i uzyskali podrzędny status polityczny – dhimmi. Dzięki temu podlegając prawu szariatu utracili wszelką władzę polityczną, choć nadal mogli pozostać żydami. Jako dhimmi musieli opłacać roczny podatek zwany dżizją, który wynosił połowę ich dochodów.

O11.0 KAFIROWIE JAKO PODDANI W PAŃSTWIE ISLAMSKIM

o11.1 Formalny pakt (dhimma) zawiera się z chrześcijanami i żydami, ale nie z mormonami. Wtedy stają się oni dhimmi.

o11.3 Dhimmi muszą przestrzegać zasad islamu:
– płacić dżizję, czyli podatek pogłówny od dhimmi;
– jeśli dhimmi przestrzegają tych zasad, są chronieni przez państwo. Mogą więc praktykować swoją religię oraz utrzymywać własne sądy i prawa.

Poniżej przedstawiamy zgodny z prawem szariatu pełny spis zasad dla dhimmi. Został on zawarty w porozumieniu z chrześcijanami z 637 roku. Podobne zasady obowiązują żydów jak i wyznawców innych religii. Dekret ten nigdy nie został uchylony i poniższe zasadu nadal obowiązują w krajach muzułmańskich.

Zobacz także: Szariat w dzisiejszej Europie

Pakt Umara

W naszych miastach i na okolicznych obszarach nie wolno nam budować nowych klasztorów, kościołów, zakonów czy mnisich cel, ani też za dnia czy też w nocy nie jest nam dozwolone odbudowywać tych, które popadają w ruinę lub które są położone w muzułmańskich dzielnicach.
Nasze bramy będą szeroko otwarte dla wędrowców i podróżników. Zapewnimy trzydniowe mieszkanie i wyżywienie wszystkim muzułmanom, którzy do nas zawitają.
W naszych świątyniach i naszych siedzibach nie będziemy dawać schronienia szpiegom, ani ukrywać ich przed muzułmanami.
Nie będziemy publicznie manifestować naszej religii, ani też nikogo nawracać.
Nie będziemy odwodzić naszych pobratymców od nawrócenia się na islam, jeśli będą tego pragnąć.
Będziemy okazywać szacunek muzułmanom i będziemy im ustępować miejsca, jeśli będą chcieli usiąść.
Nie będziemy starali upodobnić się do muzułmanów, naśladując ich sposób ubierania się.
Nie będziemy jeździć w siodłach, nosić przypasanych mieczy czy też posiadać jakiejkolwiek innej broni lub nosić jej przy sobie.
Nie będziemy umieszczać arabskich inskrypcji na naszych pieczęciach.
Nie będziemy sprzedawać fermentowanych napojów (alkoholu).
Będziemy ścinać włosy z przedniej części naszych głów, zachowując krótki kosmyk włosów na znak poniżenia.
Będziemy zawsze ubierać się tak samo, gdziekolwiek jesteśmy, a wokół pasa nosić
będziemy zunar (chrześcijanie i żydzi zmuszeni byli nosić specjalne ubrania).
Nie będziemy nosić na widoku naszych krzyży ani obnosić się z księgami na muzułmańskich drogach i targach. W naszych kościołach nie będziemy głośno używać
kołatki. Nie będziemy podnosić głosu, gdy podążamy za naszymi zmarłymi. Nie będziemy brać niewolników przydzielonych muzułmanom.
Nie będziemy budować domów wyższych niż muzułmańskie.
Jeśli ktoś umyślnie zaatakuje muzułmanina, ochrona niniejszego paktu przestaje go obejmować.

Dhimmi nie mieli też prawa zeznawać w szariackich sądach, czyli de facto nie mogli odwoływać się jeżeli byli w sporze z muzułmaninem. Już na samym starcie byli na straconej pozycji. Nie mogli także krytykować Mahometa ani opowiadać muzułmaninowi o chrześcijaństwie.

Zobacz także: Natura islamu: Kafir czyli niewierny

Prawo szariatu oraz status dhimmi tłumaczy dobitnie, w jaki sposób chrześcijańskie narody takich krajów jak Turcja, Egipt, Liban, Syria, Irak czy Etiopia przeszły na islam. Najpierw dżihad zapewnił muzułmanom kontrolę polityczną nad danym regionem i pozwolił na wprowadzenie szariatu. Następnie wszyscy chrześcijanie, żydzi jak i wyznawcy innych religii stawali się dhimmi.

Setki lat płacenia podatki dżizja oraz podrzędny status społeczny sprawiły, ze przechodzili w końcu na islam. Właśnie tak prawo szariatu oraz status dhimmi zniszczyły wyznawców innych religii na ziemiach islamskich. Dlatego też, jeżeli Zachodnia Cywilizacja nadal będzie zezwalać na stopniowe wprowadzanie zasad prawa szariatu to w dalszym okresie czasu tego nie przetrwa.

Źródło: Bill Warner, Szariat dla niemuzułmanów

Summary
Dhimmi, czyli na jakich zasadach niewierni żyją w kraju muzułmańskim
Article Name
Dhimmi, czyli na jakich zasadach niewierni żyją w kraju muzułmańskim
Description
Według muzułmańskich uczonych islam jest względem chrześcijaństwa i judaizmu braterską religią (jeśli przyjmiemy założenie, że jest to faktycznie religia). Chrześcijanie oraz Żydzi będący pod islamskimi rządami stali się dhimmi (czyt. dimmi) i są otoczeni "opieką i ochroną".
Author
Publisher Name
Portal Narodowy24.pl
Publisher Logo

Be the first to comment on "Dhimmi, czyli na jakich zasadach niewierni żyją w kraju muzułmańskim"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*